Fotografia i film ślubny w Zakopanem

Zakopane daje coś, czego nie ma nigdzie indziej w regionie: panoramę Tatr jako naturalne tło. Widok z Gubałówki czy Butorowego Wierchu, grzbiet Giewontu nad drewnianymi domami, otwarte polany po podhalańskiej stronie — to kadry, które działają bez żadnego wysiłku. Trzeba jednak liczyć się z tym, że najlepsze punkty widokowe są też najbardziej uczęszczane, a w sezonie bywa tam tłoczno. Dlatego zwykle proponujemy wczesny poranek albo ostatnią godzinę przed zachodem słońca.

Osobną sprawą są formalności. Tatrzański Park Narodowy ma własne zasady dotyczące sesji o charakterze komercyjnym na swoim terenie i trzeba je sprawdzić, zanim zaplanujecie plener w dolinach. Podobnie z obiektami: część znanych miejsc, jak zabytkowe kaplice czy prywatne posesje, wymaga zgody zarządcy. Nie jest to przeszkoda, o ile załatwi się to wcześniej, a nie w przeddzień. Poza granicami parku jest w okolicy mnóstwo miejsc z widokiem na Tatry, w których nie potrzeba żadnych pozwoleń.

Pogoda pod Tatrami jest osobnym bohaterem dnia. Potrafi zmienić się kilka razy w ciągu godziny, a wiatr halny albo nagła burza zamykają temat pleneru w kilka minut. Traktujemy to jako część planu, nie jako awarię: mamy wtedy warianty niżej, w drewnianych wnętrzach albo na osłoniętych polanach. Zwykle też namawiamy, żeby nie wyznaczać jednego wymarzonego punktu, tylko ustalić kierunek, a szczegóły dopiąć na miejscu.

Architektura Podhala jest równie mocnym atutem co góry. Drewno, ciemne belki, snycerka i charakterystyczne dachy dają fakturę, której nie znajdziecie w miejskiej zabudowie, a wnętrza w stylu zakopiańskim wyglądają w filmie bardzo ciepło. Wiele par łączy oba rejestry: kilka kadrów przy drewnianej zabudowie i wyjazd na widok o zachodzie. Taki plan jest realny nawet w dniu ślubu, o ile odległości są krótkie i wcześniej rozpisane.