Film ślubny w Oświęcimiu i okolicy

Wzgórze zamkowe jest tutaj punktem, od którego zaczynamy planowanie. Zamek z charakterystyczną wieżą stoi wysoko nad zakolem Soły, a ze skarpy widać rzekę i most. To rzadki układ: w jednym miejscu macie architekturę, wodę i przestrzeń, bez konieczności przejeżdżania przez pół miasta. Późnym popołudniem światło schodzi wzdłuż rzeki, więc kadry z góry i z dołu skarpy wyglądają zupełnie inaczej. Zwykle robimy jedno i drugie.

Rynek Główny po rewitalizacji jest jasny i uporządkowany, z podcieniami i studnią pośrodku. Działa dobrze jako krótkie przejście między kościołem a samochodem, ale w sobotnie popołudnie bywa tam ruch. Jeżeli zależy Wam na spokoju, lepiej wejść tam wcześnie albo już wieczorem, kiedy zapalają się latarnie. Kilka kadrów w podcieniach wystarczy — to nie jest miejsce na półgodzinny plener, tylko na dopełnienie tego, co zrobicie nad rzeką.

Same brzegi Soły są niedoceniane. Woda jest tu szeroka i szybka, brzegi w części dzikie, a bulwary dają wygodne dojście bez błota. To dobre miejsce na tę część pleneru, w której nie chodzi już o architekturę, tylko o Was dwoje — bez tła, które przeciąga uwagę. Przy wysokiej wodzie po opadach część zejść bywa niedostępna, więc sprawdzamy to w dniu ślubu, a nie tydzień wcześniej.

Organizacyjnie ta okolica przypomina resztę zachodniej Małopolski: dużo gości przyjeżdża ze Śląska, powitania bywają późniejsze, a sale są duże. Przy stu kilkudziesięciu osobach zdjęcia grupowe wymagają planu i kogoś z rodziny, kto pomoże zwołać ludzi. Ustalamy to przed dniem ślubu razem z godziną pierwszego tańca i informacją o tym, czy przewidziany jest ciężki dym albo pokaz świateł na sali.