Film ślubny w Krzeszowicach i okolicy

To, co wyróżnia tę okolicę, widać dopiero na zdjęciach: jasny wapień, pionowe ściany i wąskie doliny dają światło i skalę, których nie zrobi żaden park miejski. Dolina Będkowska, Kobylańska i Bolechowicka są od Krzeszowic w zasięgu kilkunastu minut jazdy, a wejście w każdą z nich to zwykle kilkaset metrów spacerem. To ważne, bo plener w butach ślubnych rządzi się własnymi prawami i lepiej mieć krótkie dojście niż spektakularny widok, do którego trzeba iść pół godziny pod górę.

Krzeszowice mają też swoją część uzdrowiskową. Park zdrojowy z Vauxhallem i otoczenie pałacu Potockich to inny rejestr niż skały: równe alejki, stare drzewa i architektura z XIX wieku. Dobrze sprawdza się to jako pierwszy przystanek zaraz po ceremonii, kiedy jeszcze nie chcecie odjeżdżać daleko od kościoła. Stan udostępnienia poszczególnych obiektów bywa różny i zmienia się w czasie, więc konkretne miejsce ustalamy przed dniem ślubu, a nie na miejscu.

Ruiny zamku Tenczyn w Rudnie to trzeci wariant, całkiem inny od dwóch poprzednich. Wzgórze, mur i widok na okolicę dają kadr surowy i bardzo charakterystyczny. Trzeba jednak liczyć się z podejściem i z tym, że teren jest zabytkowy, z własnymi zasadami zwiedzania. Jeśli myślicie o tym miejscu, mówcie od razu — dojście, godziny i pogoda muszą się tu zgodzić naraz, a to wymaga wpisania pleneru w harmonogram, nie doklejenia go na końcu dnia.

Z praktycznych rzeczy: w tej części Małopolski sporo gości przyjeżdża od strony Śląska, więc powitanie bywa późniejsze niż w okolicach Bochni czy Tarnowa. Cały grafik przesuwa się wtedy o kilkadziesiąt minut, łącznie z porą, o której realnie da się wyjechać na plener. Warto to ustalić na etapie zaproszeń, bo później przesuwa się już tylko zdjęcia — a to zawsze kończy się skróceniem tej części dnia, którą potem oglądacie najczęściej.