Nie lubicie pozować? To dobra wiadomość

Skąd bierze się „wychodzę źle na zdjęciach”

Prawie zawsze z jednego doświadczenia: ktoś wycelował w Was telefon, powiedział „uśmiech” i czekał. Przez te trzy sekundy trzeba było samodzielnie wymyślić, co zrobić z twarzą, rękami i ciężarem ciała. Nikt nie wygląda w takiej sytuacji naturalnie.

Fotografia ślubna działa inaczej, bo nie polega na czekaniu, aż sami coś wymyślicie. Zdjęcia powstają albo wtedy, gdy jesteście zajęci czymś innym, albo wtedy, gdy ktoś podpowiada Wam, co macie robić. W obu przypadkach nie zostajecie sami z pustym poleceniem.

Większość reportażu dzieje się bez Waszego udziału

Przygotowania, wejście do kościoła, przysięga, łzy mamy, życzenia, powitanie chlebem i solą, pierwszy taniec, oczepiny, rozmowy przy stołach, tańcząca babcia o północy — to wszystko dzieje się samo. W tych momentach fotograf ma zniknąć, a nie reżyserować.

Jeśli policzyć godziny, świadome stanie przed obiektywem zajmuje w typowym weselu może czterdzieści minut na kilkanaście godzin. Cała reszta to obserwacja. Dlatego obawa przed pozowaniem, choć zrozumiała, dotyczy naprawdę niewielkiego wycinka dnia.

Co robimy zamiast mówić „stańcie ładnie”

W czasie wyjścia we dwoje nie zostawiamy Was bez wskazówek — to najgorsze, co można zrobić parze, która nie czuje się swobodnie. Zamiast poleceń dotyczących wyglądu dajemy zadania dotyczące działania, bo te wykonuje się bez zastanawiania się nad sobą.

• Idźcie przed siebie i rozmawiajcie, nie patrzcie w obiektyw.
• Przytul ją i powiedz jej coś, czego nikt inny nie usłyszy.
• Poprawcie sobie nawzajem ubranie, welon, marynarkę.
• Zatrzymajcie się i po prostu na siebie popatrzcie przez chwilę.
• Zawirujcie, potańczcie kilka kroków — najlepsze zdjęcia biorą się z ruchu.

Ręce, czyli najczęstszy problem

Kiedy człowiek nie wie, co ze sobą zrobić, zaczyna od rąk. Zwisają wzdłuż ciała, potem trafiają do kieszeni, potem splatają się nerwowo z przodu. Widać to na zdjęciach natychmiast i to właśnie to najczęściej kryje się pod stwierdzeniem, że ktoś źle wypada przed obiektywem.

Rozwiązanie jest banalne: ręce muszą mieć zajęcie. Trzymać drugą osobę, poprawiać włosy, sięgać po bukiet, opierać się o coś. Nie musicie o tym pamiętać sami — to jedna z pierwszych rzeczy, które podpowiada fotograf, i po dwóch minutach przestaje być problemem.

Pierwsze pięć minut jest najgorsze i to normalne

Prawie każda sesja zaczyna się sztywno. Stoicie w miejscu, w którym nigdy wcześniej nie staliście, ktoś celuje w Was obiektywem, a Wy nie wiecie, gdzie patrzeć. To nie jest oznaka, że coś idzie nie tak — to po prostu początek. Zdjęcia z pierwszych minut zwykle nie wchodzą do finalnego zestawu i nikt tego od nich nie oczekuje.

Potem dzieje się coś przewidywalnego: zaczynacie rozmawiać, ktoś się potknie albo powie coś głupiego, pojawia się pierwszy prawdziwy śmiech i od tego momentu wszystko jest łatwiejsze. Dlatego warto zaplanować na plener trochę więcej czasu, niż wynika z liczby potrzebnych zdjęć. Kwadrans, w którym nic się nie udaje, jest wliczony w cenę i po prostu musi minąć.

Pomaga też świadomość, że fotograf widział to setki razy. Nie ocenia Was, tylko czeka na moment, w którym przestaniecie o tym myśleć.

Sesja narzeczeńska jako trening

Jeżeli obawa jest silna, najskuteczniejszym lekarstwem jest zrobienie zdjęć przed ślubem. Godzina w plenerze w zwykłych ubraniach, bez presji harmonogramu i bez gości patrzących z boku, zmienia bardzo dużo. W dniu ślubu nie stajecie już przed obcą osobą z aparatem, tylko przed kimś, z kim to już przerabialiście.

Przy okazji sprawdzacie w praktyce, czy odpowiada Wam sposób prowadzenia sesji, i widzicie własne zdjęcia, zanim będzie na cokolwiek za późno. Dla wielu par to jedyny moment, w którym przekonują się, że wcale nie wypadają tak źle, jak zakładali.

U nas sesja w osobnym terminie kosztuje 1000 zł i trwa dwie do trzech godzin. Pomagamy wybrać miejsce i godzinę, w której światło jest najlepsze, a tempo ustalamy pod Was — bez harmonogramu, gości i pilnowania zegarka. Ta sama sesja sprawdza się jako narzeczeńska przed ślubem i jako spokojny plener już po weselu.

Zdjęcia grupowe — jedyna naprawdę ustawiana część dnia

Tu pozowanie jest nieuniknione i nie ma sensu udawać, że jest inaczej. Zdjęcia z rodziną wymagają ustawienia ludzi w rzędach i to zawsze trwa. Da się jednak sprawić, żeby zajęło pół godziny zamiast godziny.

Przygotujcie wcześniej listę grup w kolejności od najważniejszych i wyznaczcie po jednej osobie z każdej strony rodziny, która potrafi zawołać wszystkich po imieniu. Fotograf nie zna Waszych ciotek — ktoś musi je znaleźć w tłumie. Ta jedna decyzja organizacyjna oszczędza więcej czasu niż wszystko inne w harmonogramie.

Co możecie zrobić przed ślubem

1. Powiedzcie wprost, że nie czujecie się swobodnie przed obiektywem — to zmienia sposób prowadzenia sesji.
2. Ustalcie, ile czasu realnie chcecie spędzić na wyjściu we dwoje.
3. Wskażcie rzeczy, których nie lubicie w swoich zdjęciach, na przykład konkretną stronę twarzy albo ujęcia z bliska.
4. Rozważcie sesję narzeczeńską, choćby krótką.
5. Przygotujcie listę grup do zdjęć rodzinnych i osobę odpowiedzialną za zwoływanie.
6. W dniu ślubu przestańcie o tym myśleć — to naprawdę działa.